Boknøtta 15. april 
print Søn 15. Apr 12 00:05

Det er ikkje berre lett å gripe dette forfattarskapet. Vi veit at det er godt, men språket er særmerkt og den vanlege lesaren må gjerne «bryne seg» meir enn han bryr om. Det er såleis lett å skjøne at hans gode ven; den store forleggjaren Harald Grieg, føreslo for diktaren vår at han burde normalisere språket sitt, for å nå ut (og inn til) eit større publikum. Men dette forslaget «fall på steingrunn», i alle fall når det galdt den store romanrekkja hans, som tek til med boka vi skal fram til i «Boknøtta» denne gongen. Boka kom forresten ut første gongen i 1929.

Sakprosaen hans har nok nådd lenger ut, eller kanskje rettare; «fått eit større publikum». Den kulturhistoriske analysen og skildringa av skjelsetjande overgangstider i norsk historie er referanseverk, som vi kjenner og «nikkar til» når vi høyrer titlane refererte.

I Nynorsk Antikvariat har vi eit sterkt og godt forhold til diktaren og etterslekta hans. Eg har vitja heimen hans i Gausdal fleire gonger og vorte teken imot på beste vis av dottera hans, som bur der no. Men sidan han døydde 69 år gamal i 1962, då eg var berre 10 år, møtte eg han aldri «i eigen person».

Men bøkene hans har eg helsa på så mang ein gong, selt dei, lese dei fleste, og hatt dei alle i hendene mine. Diktsamlinga hans frå 1947 er det lett å bli glad i, det er greitt å kjenne at ho er skapt av ein engasjert kulturpersonlegdom, som ville noko både med livet sitt og med diktinga.

Han vart heidra på fleire vis i levande live, både med prisar, kunstnarløn og «æresgasje» frå Gyldendal Norsk Forlag. Etter at han døydde har han kome på sokkel i fødekommunen sin.

Kva heiter forfattaren? Kva er tittelen på den kjende romanen hans frå 1929?

Du kan vinne eit gåvekort på 250 kroner i Nynorsk Antikvariat om du sender svaret ditt til tinging@nynorskantikvariat.no innan torsdag 19. april klokka 10.00. Du kan også sende svaret ditt på SMS til 92 82 90 98.